
Chegamos á metade do embarazo. Nin nos decatamos. É ben certo que non volves a vivir un como o primeiro. E o meu foi do máis relaxante. Tardes de sofá, paseos ó solpor, uns largos na piscina... Se non foran polas náuseas que chegaron ata case o final, serían unhas marabillosas vacacións á costa da empresa...
Menos mal que neste segundo embarazo as náuseas foron soportables. Porque aínda que a nosa vida é máis ben tirando a pasiva, non paramos. M precisa de colo, seguimos coa lactancia, ata o 3º mes practicamente exclusiva. Agora é el quen peor leva o embarazo. Dende fai case 2 meses a produción de leite baixou dramaticamente, xa que os peitos estanse a preparar para o que lles ven.
Nos tamén o notamos no frigo. Que maneira de comer! M. xa non é un bebé que pica aquí e alí. Xa defende o seu prato como o que mais. Da gusto velo comer, e como se fai entender. Sabe pedir plátano, tortilla, pizza e chocolate. O iogur xa o colle el.
Fai unhas 4 semanas que noto moverse ó bebé. O primeiro como ás de bolboreta, agora patadiñas pequenas. Aínda ten bastante espazo para brincar, e hai días en que ata a noite que me deito na cama non noto nin unha. Pero sempre hai polo menos unha que diga: "mamá, sigo por aquí, durme tranquila". E podo durmir tranquila.
Mañá temos a ecografía do 2º trimestre. En francés. Menos mal que levamos a unha amiga para que nos faga de intérprete. Porque podíanos dicir que ten 4 mans, que nos habíamos de sorrir igual que se nos dixera que está perfect@. Mañá é o primeiro encontro co xine que me vai levar. A ver que tan "intervencionista" é. Ata onde quere meter as mans... Menos mal que aquí podes cambiar de Dr...